Zo bereid je het gesprek over later voor

Je hebt nagedacht over wat je wilt voor later. Hoe zorg je dat je naasten en je huisarts dat ook weten? Praktijkverpleegkundige ouderen Anke van Alphen (61) geeft tips voor het gesprek.

Begin bij je naasten

Het wensenboekje helpt om het gesprek met je naasten voor te bereiden. Anke sprak een mevrouw die een afspraak had met haar nicht. Die nicht zou in de toekomst dingen voor haar regelen. Met het boekje wilde de mevrouw nagaan of ze overal aan gedacht had. “Mensen bladeren erdoor en ontdekken onderwerpen waar ze nog niet over nagedacht hebben.”

Wees duidelijk over wie beslist

Kies goed wie namens jou beslist als je dat zelf niet meer kunt. ‘Mijn kinderen beslissen samen’ hoort Anke vaak. Dan moeten ze het op het moment zelf eerst met z’n drieën of vieren eens worden. Hoe preciezer je het vastlegt, hoe makkelijker het wordt voor je naasten en voor zorgverleners.

Bij de huisarts kun je zelf aangeven wie je contactpersoon is. “Een huisarts gaat niet zomaar informatie geven aan een zoon of dochter”, zegt Anke. “Behalve als de patiënt zelf heeft aangegeven: dit is mijn contactpersoon, daar mag je mee praten.” Wie je financiën of andere zaken mag regelen kun je vastleggen bij de notaris.

Medische wensen horen bij de huisarts

Veel mensen denken dat een levenstestament bij de notaris genoeg is. Medische wensen leg je volgens Anke juist het beste vast bij de huisarts. “Als er direct een keuze gemaakt moet worden of je naar het ziekenhuis gaat of niet, ga je niet de notaris bellen.” Dat geldt ook voor euthanasie. Een euthanasieverzoek dat alleen bij de notaris ligt, kent de huisarts niet automatisch.

Neem het wensenboekje mee

Medische afspraken maak je met de huisarts. Iemand met een ernstige longziekte kan bijvoorbeeld afspreken dat hij niet meer naar het ziekenhuis wil. De huisarts behandelt de benauwdheid dan thuis met medicatie. Anke’s advies: neem het wensenboekje mee naar de afspraak over je wensen. Vraag ook of je wensen gedeeld mogen worden met de huisartsenpost. Daar is jouw toestemming voor nodig. Staan ze op de juiste plek in je dossier, dan kan de huisartsenpost ze inzien.

Je hoeft niet te wachten tot de praktijkverpleegkundige langskomt. “Bij de mensen waar wij komen brengen we het zeker ter sprake”, zegt Anke. “Maar je kunt ook gewoon zelf met je huisarts praten als je niet met ons hebt gepraat.”

Niet reanimeren? Laat het zien

Wil je niet gereanimeerd worden? Bespreek dat met je huisarts en teken een niet-reanimerenverklaring. Draag je wens ook zichtbaar bij je, bijvoorbeeld met een niet-reanimerenpenning aan een ketting. “Als je op straat gevonden wordt, word je standaard gereanimeerd”, zegt Anke.

Geen contract

Wat mensen vaak geruststelt: je zit er niet voor altijd aan vast. “We registreren het wel, maar het is geen contract.” Je kunt je wensen op elk moment aanpassen. Anke komt er bij haar bezoeken ook op terug. Komt het moment dat er een keuze gemaakt moet worden, dan kijkt de behandelend arts opnieuw naar je wensen. Heeft iemand ooit gezegd altijd naar de IC te willen? Dan zal de arts vragen: we staan nu voor deze situatie, hoe kijkt u er nu naar?

Loop je wensen daarom af en toe opnieuw door. Het liefst samen met je naasten en je huisarts.

Vraag het wensenboekje gratis aan via https://samenzoetermeergezond.nl/voor-inwoners-en-naasten/ en neem het mee naar je huisarts.

Facebook
X
LinkedIn
Email

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *